Niets is zo veeleisend als het ongeboren leven. Tenzij dan misschien de draagster ervan, maar laat ons daar niet over uitweiden. Het is waarlijk onvoorstelbaar hoeveel zo’n foetus nodig heeft om geboren te worden. Een van de onontbeerlijke zaken is bijvoorbeeld de commode, zijnde een houten tafel waar je de baby op kan leggen. Ideaal om pampers te verversen en what have you not. Letwel, een commode is niet zomaar een houten tafel zoals u er thuis wel één staan heeft. Nee, een commode is een houten tafel die je van andere houten tafels kan onderscheiden door dat ze in een babywinkel staat. Op dezelfde manier onderscheid je babyhanddoeken van gewone handdoeken, dekens van babydekens en lampjes van babylampjes. Met het blote oog zijn ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden door mannen. Vrouwen –zoals dat wel meer gaat- zien het direct. In de lekenperiode, die ik nu gelukkig achter de rug heb, placht ik een bepaalde aankoop al eens als ‘overbodig en duur’ te omschrijven. Maar dat was buiten de aanstaande moeder en grootouders gerekend. Vooral deze laatste groep in van mening dat ieder niet aangekocht babyspulletje een misdaad is tegen de menselijkheid. Argumenten als “Maar mama, ik had toch ook geen babyfoon met internetverbinding en cd-speler en ik ben ook groot geworden” worden met een boze blik geklasseerd. De aankoop van onzin bereikt zijn hoogtepunt bij het samenstellen van de geboortelijst. Een uitvinding die briljant is in zijn eenvoud. Je plundert zowat een hele winkel en laat iemand anders ervoor betalen. Wat maakt het uit dat het mooiste en duurste pyjamaatje alleen door pygmeeënbaby’s kan gedragen worden tijdens de eerste drie dagen na de bevalling, waarna hij er uitgegroeid is? Niet nadenken. Gewoon op de lijst kwakken en er achteraf het stof mee afdoen. Een handig voorgedrukt kaartje met vermelding ‘voor vrijblijvende cadeau-ideetjes’ zorgt dat alles in uw richting komt. Niets is zo dwingend als het woordje ‘vrijblijvend’. Eigenlijk staat er gewoon: “Ook als u met lege handen komt bent u welkom...ergens anders.” Uiteraard zijn er altijd lefgozers die met lege handen komen aanzetten. Om hen te counteren is het concept doopsuiker uitgevonden. Doopsuiker is ruilwaar voor de bezoeker die erbij wilt horen. Alleen in ruil voor een cadeau krijgt een gulle gever een potje chocolade om stof op te laten verzamelen op de kast. Natuurlijk krijgt ook de niksgever zo’n potje mee naar huis. Als een blijvende herinnering aan zijn hebzucht. Het potje zal op de kast staan als de ultieme vernedering, een symbool van egocentrisme. En binnen de 24 uur staat zo iemand terug met een topgeschenk van de geboortelijst. Omringd door dit soort geraffineerde gemeenheid worden kinderen geboren. Een beter voorbereiding op de grote wereld is niet denkbaar. Lang leve babydinges en geboortelijsten.
Er een verband is tussen het geboortgewicht van uw kind en zijn/haar IQ. Hoe hoger dat gewicht, hoe intelligenter het kind. Het onderzoek hiernaar werd gevoerd met een ‘testpubliek’ van 47.000 baby’s.
U zich geen zorgen moet maken als uw baby wat ‘magertjes’ uitvalt. Het gewicht is maar één van de vele factoren die het IQ bepalen.
Madeline Mann met 281 gram het lichtste geboortegewicht ooit had. Ze werd in 1989 maar liefst 15 weken te vroeg geboren. Vandaag speelt ze viool en studeert ze aan de universiteit
U door meer vis te eten hem/haar ook een boostje kan geven als het op hersencapaciteit aankomt. Vooral zijn talenknobbel en zijn verbale capaciteit zullen er wel bij varen. U lust geen vis? U vindt de nodige stoffen ook in pilvorm met citroensmaak.
De zwaarste baby ooit geboren meer dan 10 kilo woog en 71 centimeter groot was. Niet zo’n intelligente keuze. Het jongetje stierf jammer genoeg 11 uur na de geboorte. Zijn moeder, Anna Haining Bates, was een reuzin van 2 meter 27.
Mannen sneller zijn in het verversen van luiers dan vrouwen als ze het allebei regelmatig doen. Een vrouw doet er gemiddeld 2 minuten en 5 seconden over. Een man: 1 minuut en 37 seconden. De verklaring: het is een mechanisch werkje.
Week 25: De baby ademt. Niet echt, de zuurstof wordt aangevoerd door de navelstreng, maar de reflex is al aanwezig. Hierdoor kan de baby last krijgen van hevige hikaanvallen die ook u zal voelen. Geen paniek. De hik in de baarmoeder is even gevaarlijk als de hik daarbuiten. Niet dus. De hartslag kan je (of toch de vader) ondertussen ook zonder hulpmiddel van de gynaecoloog horen. Neem gewoon een WC-rolletje en houdt dat acht à 10 centimeter onder de navel. Uw kind weegt ondertussen 650 gram en is 32 centimeter groot.
Week 26: Alle organen van u kind zijn min of meer gevormd. Dat is misschien een reden voor een klein feestje. Vanaf nu is uw kind officieel levensvatbaar. In geval van vroeggeboorte, kunnen artsen hem/haar in leven houden en laten aansterken buiten de baarmoeder. Hoewel, het lukt niet altijd. Maar er is uiteindelijk geen enkele reden waarom hij/zij niet nog een slordige 15 weken zou blijven zitten. Dat is nog altijd het beste als je 34 centimeter groot en 720 gram zwaar bent.
Week 27: Tijd voor een experiment voor de vaders is spe. Ga met je kaak op de buik van uw vrouw liggen en druk zachtjes. Met wat geluk zal de warmte doorstralen naar de baarmoeder en zal uw kind hier op afkomen. U kan met andere woorden een eerste keer spelen met de kleine. U verplaatst uw hand, het kind volgt. En terwijl u daar bent, kan u net zo goed uw eerste verhaaltje voorlezen. Het kind kan uw stem horen wat na de geboorte een vertrouwensband schept. Gewoon voorlezen uit de krant, kan ook. Waarom geen twee vliegen in één klap?
Week 28: Een week om in te kaderen. De kaap van de kilo is gerond! Uw kind weegt zo veel als een fles water van één liter (voor 36 centimeter). Alsof de groei de voorbije maanden nog niet indrukwekkend genoeg was, wordt er vanaf nu echt een spurt ingezet om die kilo’s en centimeters nog een serieuze duw te geven. Dat heeft gevolgen voor uw buik. Als u uzelf nu al bol vindt, wacht dan maar af. U wordt een buik op pootjes.
Week 29: Tot nu was het beendergestel van uw kind zeer flexibel. Vanaf deze week begint het harder te worden. Het kraakbeen wordt been. Enige uitzondering: het hoofdje. Dat blijft uit losse platen bestaan die naar elkaar kunnen toeschuiven. Dat klinkt erger dan het is. En als hij/zij straks door het baringskanaal naar buiten moet, zal je die flexibele schedel nog heel dankbaar zijn.