De mosselman uit Scheveningen

In verwachting zijn heeft een positieve invloed op mijn drankverbruik. De vijfde maand van de blijde zwelling is nog maar nauwelijks ingegaan en ik weiger al pertinent de wekelijks after work drink, tot meerdere eer en glorie van mijn nageslacht. Op zich is zo’n nuchtere vrijdagavond niet veel anders dan een dronken vrijdagavond. Alleen iets scherper omlijnd misschien. Daar zit net het probleem wanneer ik pleeg over mijn vaderschap te peinzen. Waggelend naar een urinoir is de opvoeding van een kind namelijk stukken eenvoudiger dan voorovergebogen over een tas warme chocomelk. Ik bedoel maar: het leven wordt serieus. Verdomme. Het wordt werken om dat ding groot te krijgen. Het zal aandacht vragen, tijd en geld. Wat zijn mijn opvattingen over opvoeding eigenlijk? Verder dan ‘als je er één getrakteerd krijgt, moet je er altijd één teruggeven’, ben ik nog nooit gekomen. Heel vervelend: een eigen opvoedingsconcept ontwikkelen op basis van een café-politesse. Opvoeding is iets waar iedere generatie en ieder koppel zijn stempel op wil drukken. Vanuit die optiek zat ik onlangs met vrouwlief en zoon op een voorlichtingsavond rond watergewenning. Voor baby’s welteverstaan. Persoonlijk raak ik het spul nooit aan. Water is voor baby’s een ode aan de vrijheid, leerde ik daar. Als hij niet verdrinkt, is het net goed voor zijn intellectuele en motorische ontwikkeling. Een basisonderdeel van zijn opvoeding. Ongeveer halverwege de vrijblijvende informatieavond is Wolf –zo heet mijn zoon in wording- ingeschreven. Of toch bijna. We zijn overtuigd tot aan de videopresentatie. De mooie theorieën over zelfstandige, vrijdenkende kinderen is niet mooi in de praktijk. Het betreft een onderwatersekte die op aanvraag van de goeroe de weerloze borelingen door het water katapulteert. “Hoeveel procent overleeft dit”, vraag ik me luidop af. Een boosaardige glimlach is het antwoord. Ik verbijt de kritiek. Een mens moet er iets voor overhebben om boven de middelmaat uit te stijgen. En zie: een paar kindjes komen alweer boven. Zo erg zal het wel niet zijn. En dan, zonder enige waarschuwing, begint de oppergoeroe te zingen: Zeg ken jij de mosselman? Een deuntje uit het verleden dat ik nooit echt wist te pruimen. De maat is vol. Dagelijks stel ik de baarmoeder bloot aan de betere concerto’s van Mozart en hier zit een dikke onderwatertrut van de mosselman te zingen. Trouwens, ze zingt het niet eens juist. Volgens haar versie komt de mosselman uit ‘China en Japan’. Terwijl iedere verstandige mens weet dat die mens uit Scheveningen komt. De Paasklokken komen uit Rome. De Sint uit Spanje. En de mosselman uit Scheveningen. Wie komt er nu in godsnaam uit China én Japan? Dat kan niet. Chinese Japanners worden prompt afgeschoten. In China én in Japan. En wat kweekt hij daar? Zeeuwse Jumbo’s? Serieus blijven, hé. Aan deze mensen lever ik mijn zoon niet uit. Ik weet misschien niets van opvoeding, maar ik weet wel wat ik “niet” wil.

Weetjes!

Onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer vrouwen aanvoelen welk geslacht hun kind gaat hebben, ze in meer dan 70% van de gevallen ook juist zijn. Een pluim dus voor vrouwelijke intuïtie, maar onvoldoende om de babykamer al roze te schilderen.

Het luisteren naar kindermuziek, slaapliedjes, zachte klassieke muziek en natuurgeluiden zeer ontstressend werkt voor moeders in spe.

Hoe langer het duurt voor u zwanger raakte, hoe groter de kans is op een jongen. 56% na één jaar en 62% na meer dan 2 jaar. Er is geen sluitende verklaring voor dit fenomeen.

Kinderen muziek herkennen die ze in de baarmoeder al hebben gehoord. Een test bij één jaar oude baby’s wijst uit dat ze liever naar hun “baarmoedermuziek” luisteren dan naar andere deuntjes. Of het nu over klassieke muziek of popmuziek gaat, maakt geen verschil.

Er mensen zijn die geloven dat loeihard Mozart spelen met uw buik tegen de luidsprekers ervoor zal zorgen dat hun baby slimmer zal worden. In vaktermen wordt dit onbewezen fenomeen het ‘Mozart-effect’ genoemd.

(deze is even schrikken) sommige mannen perfect in staat zijn om melk te geven, mits de tepel voldoende gestimuleerd wordt. Een overblijfsel uit de tijd dat wanneer moeders wegvielen er nog geen alternatieven waren.

Ondertussen in de baarmoeder...

Week 17: Uw kind is nu zo groot als een tandenborstel (15 centimeter) en weegt om en bij de 150 gram. Vanaf nu zal hij/zij daar 2 centimeter per week bijdoen. Sinds het begin van de zwangerschap bent u 3 tot 5 kilo aangekomen. Is het wat meer? Trek het u niet aan. Dit is alleen maar een gemiddelde. Er zijn geen onwrikbare regels voor een zwangerschap. Moeders die al eerder zwanger geweest zijn, kunnen de eerste “schoppen” al wat voelen. Voor vrouwen die voor het eerst zwanger zijn, lijkt het alsof ze last hebben van overdreven darmactiviteit.

Week 18: We hebben het tot nu toe een beetje verzwegen, maar nu het stilaan goed aan het komen is, mag u het gerust weten. Tot nu toe stonden de ogen en de oren van uw baby niet op hun plaats. Uw baby begint zijn ontwikkeling als vis (inclusief kieuwen) en daarom zaten de ogen aan de zijkant van het hoofd. Sinds deze week zitten ze min of meer op hun plaats. Die oren beginnen trouwens goed te werken. Straks zal hij stemmen van de andere kant van de buik, kunnen horen.

Week 19: Voelt u die salto’s en danspasjes al? Vanaf nu zal u ze moeiteloos kunnen onderscheiden van andere achtiviteiten in uw buik. Uw kind weegt ondertussen al meer dan 250 gram en is 20 à 22 centimeter groot. Dat laat zich voelen. Het heeft nog weinig zin om de buitenwereld te laten meegenieten door hun hand op uw buik te leggen. Zoveel gewicht kan hij/zij nog niet in de schaal werpen. Maar daar komt verandering in. Volgende week doet hij er weer 100 gram bij.

Week 20: U bent bijna halverwege. Dit is het uitgelezen moment voor een foetusfoto bij de gynaecoloog. Alles past er nog mooi op. Over een paar weken is hij echter te groot. Dit is ook het moment dat vrouwen zich echt beginnen verbazen over het stretchvermogen van hun buik. Als u nu al onder de indruk bent, wacht dan nog maar even af. We zeiden het al: u bent bijna halverwege.

Week 21: Heeft u kaartjes voor het volgende concert van AC/DC? Probeer ze dan aan fijne woekerprijzen te verkopen. Gewoon gaan is geen goed idee. De oren van uw spruit zijn voldoende ontwikkeld om de buitenwereld te aanhoren en de kans dat hij na AC/DC nog vol vertrouwen de wereld in stapt, is klein. Met een lengte tussen de 24 en de 26 centimeter is de baby naast halverwege de zwangerschap ook halverwege zijn groei. Qua gewicht moet er nog een tandje bijgestoken worden. Met om en bij 400 gram, zijn we nog lang niet waar we moeten zijn.