Elfies buik is na drie maanden nog steeds gewoon plat. Echt waar, als ik niet zelf voortdurend iedere voetganger, fietser, automobilist en treinbestuurder tegenhoud (echt sympathiek zijn ze trouwens niet bij de NMBS) om het blijde nieuws te verkondigen, zou niemand getuige zijn van mijn nakend vaderschap. Op de parking van de Delhaize krijgen we zelfs boze blikken als we een parkeerplaats voor aanstaande moeders willen gebruiken. Iets waar ik nochtans een punt van maak. We zijn tenslotte zwanger. Nee, wat mij betreft mag ze wat beginnen bollen. Het leven zou een stuk makkelijker worden. In afwachting gaan we naar de gynaecoloog. Dokters leveren bewijzen waar de platte buik faalt. Papieren die je ongelovigen in het gezicht kan wrijven en kan achterlaten achter je ruitenwisser op de parking van de Delhaize. - “Zwanger, zegt u.” Dokter R kijkt ons aan met een blik van ‘dat bepaal ik wel, wie is hier eigenlijk de dokter’. - “Allez, dat is toch wat ze mij vertelt” Ik zeg het met een ondertoon van ‘ik weet wel, brave borst, maar wat kan ik er aan doen. Als ze iets in haar kop heeft...’. - “Kleedt u zich alvast uit. Ik kom zo dadelijk.” Ik heb mijn schoenen en kousen al uit voor ik me realiseer dat dokter R. niet mij bedoelde. Zou ik dan toch een tikje nerveus zijn? De dokter is even weggeroepen voor een noodgeval. De goede man heeft ons ondertussen wel helemaal alleen achtergelaten in zijn consultatie. Dat opent perspectieven. Het werkatelier van een vrouwenarts is een speelterrein voor de moderne man. Dit is een buitenkansje. Zeer tot Elfies frustratie laat ik mijn nieuwsgierigheid los op alle potjes en doosjes binnen handbereik. Ik moet wel. De wil is sterk, maar het vlees is zwak. Waarschuwing: het wit doosje zonder opschrift en de ronde blauwe sticker, bevat zeer scherpe scheermeisjes. Handle with care! Een paar minuten later heb ik waarvoor ik gekomen ben: bewijs. Een wit vlekje met in het centrum van dat vlekje een lampje dat aan en uit gaat. Mijn zoon/dochter heeft een hart. De grote witte vlek trekt zich niks aan van onze aanwezigheid. Hij hangt daar gewoon, in het zwarte niets en negeert ons compleet. De uitleg over kop en staart boeit me niet. Ik ben volledig in de ban van Elfies magie. In haar platte buik heeft zij een blinkend vlekje getoverd. Zij kan dat. Vrouwen zitten fantastisch in mekaar. Vraag ze niet om rechtstaand tegen een boom te plassen, want dat kunnen ze niet. Terug op straat kan ik mijn ogen niet van haar buik afhouden. In haar handen houdt ze een afdruk van ons vlekje. Ik moet beloven dat ik het straks niet laat liggen op café. Ik reageer wat beledigd. Alsof ik mijn eigen kind zou vergeten tussen lege bierglazen. Ze negeert mijn boosheid en pakt mijn hand vast. - “Wat is er met je vinger?” - “Oh dat. Gesneden, aan een scheermesje dat iemand heeft laten rondslingeren.” - “Sukkelaar, ik doe er straks een plakker op.” God is een vrouw.
Een baarmoeder die klaar is voor een bevalling maar liefst 500 keer groter is dan aan het begin van het avontuur.
In sommige culturen de urine van zwangere vrouwen wordt gedronken om het menselijke immuniteitsstelsel te verbeteren.
Dit niet eens heel ver gezocht is. Urine van zwangere vrouwen wordt ook al gebruikt om medicijnen te maken die de vruchtbaarheid bevorderen. Van het restproduct kan topkwaliteit kunstmest worden gemaakt.
Hoofdhaar tijdens de zwangerschap dikker, steviger en glanzender wordt. Profiteer er van. Het blijft niet duren. Vlak na de zwangerschap zal uw haar veel makkelijker uitvallen.
Navelpiercings een heel slecht idee zijn om na de derde maand zwangerschap nog te dragen. Uw navel zet uit en de piercing zal na een tijdje aanvoelen alsof uw navel gaat scheuren. Uithalen dus.
Nigeria met bijna 5% van alle geboortes in dat land, het het hoogst aantal tweelingen in de wereld heeft. Dat feit wordt toegeschreven aan de yam, een eetbare wortelknol die in Nigeria net zo veel gegeten wordt als der aardappel bij ons.
Een zwangere vrouw slechts 300 calorieën extra per dag nodig heeft. Dat is één het equivalent van één chocoladereep. Niet meer, niet minder.
Uw schoenmaat lichtjes kan toenemen door zwanger te zijn. U slaagt namelijk meer vocht op. Ook ter hoogte van uw voeten.
Week 9: Uw gynaecoloog zal er nog niets zinnigs over kunnen zeggen. En toch worden eierstokken en teelballen gevormd. De foetus uitgegroeid tot een slordige 3 centimeter. De armpjes en beentjes kunnen al wat rondgezwaaid worden, al zal u daar voorlopig nog niets van merken. Oh ja, als u hem/haar op weegschaal legt, komen we al snel op 2 gram uit.
Week 10: Het lichaam van uw kind is ongeveer 40% hoofd. Wees gerust, dat betert allemaal. In dat hoofd zitten nu 20 knobbels klaar om zich om te vormen tot melktandjes. Nu nog een detail in de hele ontwikkeling, maar ooit zal u die 20 knobbels vervloeken omdat ze u baby veel leed en uzelf slapeloze nachten zullen bezorgen.
Week 11: Herinner u hoe we in week 9 spraken over een lichaamsgewicht van 2 gram. Dat is ondertussen 10 gram geworden. De lengte is verdubbeld tot 6 centimeter. Wees dus niet verbaasd als u zich de jongste tijd wat moe voelt. Uw lichaam draait overuren om uw kind steviger in het vlees te steken. De oogleden van uw kind worden deze week afgewerkt, maar voor ze openkunnen zijn we 4 maanden verder.
Week 12: Teentjes, vingers en duimen om op te zuigen (wat hij/zij ook echt doet). Alles is er en het geniet van uw –voorlopig nog- ruime baarmoeder. Het enige speelgoed daarbinnen zijn de steeds groeiende ledematen en de navelstreng waarmee aan touwtjesspringen wordt gedaan. Bij de gyneacoloog kan u het hartje duidelijk horen met een snelheid van 110 à 130 slagen per minuut.
Werk 13: Uw foetus is een fan van het vruchtwater en neemt regelmatig een slokje. Geen probleem, hij plast het even vlot weer uit. Om de twee uur wordt het geheel ververst. Kwestie van de boel een beetje proper te houden. De vingers beginnen nu stilaan nagels te krijgen en het hele lichaam raakt bedekt met een donslaagje. De groei is de jongste twee weken ‘beperkt’ gebleven tot 2 centimeter (van 6 naar 8 centimeter). Zijn gewicht is echter alweer verdrievoudigd tot 30 gram.